Jentiletxeta eta Apaineko meategiak

octubre 28th, 2011 by Sabino

Taldeko lau kide izan ginen joan den asteartean Olatz inguruan, antzinako meategien bila. Bi leku desberdinetan zeuzkan prospektatuta Javik (gure geologo saltseroena), garai bateko meatze-ustiaketak. Arditurri eta Aralarren jaso degun esperientzia aprobetxatuz, Gipuzkoako eremu desberdinetan kokatzen diren ustiaketak ikertzeko prest gaude.

Jentiletxetako haitzuloetatik pasa ginen, oroimen genituen aspaldiko bisitak gogoratzeko, eta garai bateko katan gainaldean, lehen gizakiek utzitako arrastoak (lapa oskolak, zeramika zatiak eta hezurrak), ikus daitezke oraindik. Nahiko gertu, mendiaren ipar-magalean agertzen da meatze handi baten ahoa, sarrera bloke handi batez trabatua. 10m-ko soka bat naturalean instalatuz, konplikaziorik gabe jaisten gera beheko galeriara. Sarrerako bertikalpean eta ezkerraldean, laster bukatzen den galeri makur eta bihurgunetsu bat daukagu. Eskuinaldean berriz, hondakinez estalitako behera doan makur gelatxoa, hormak kuartzita kristalez josita. Bertikaletik aurrera jarraituz, galeri altu, zabala eta argitsua daukagu, goiko sabaia zeru argira doana. Bide nagusi hau paretan berriro sartzen denean, beste hiru galeriatxoetan banatzen da. Ezkerrekoa, mina-galeriak txikitu duen leize naturala da eta tximiniako hormak koladaz estalita ditu, baita lurrean daukan meandro bitxi bat ere. Eskuineko galeria, makurra eta maldaz behera doa, hau ere naturala; 20m arrastaka jaitsi ondoren, zutitu litekeen meandro estu batera iristen da, jarraitu ezinik. Aurrera segitu ezkero, berehala bukatzen da gizakiek egindako mina-galeria. Meategi nahiko modernoa dirudi eta ez degu gauza interesgarririk aurkitu.

 

Arno mendateko igoeran, Apaineko Donejakue bide ondoan, beste meatzegune interesgarri bat bisitatu genuen. Itsura oso onekoa, bide zahar honen ondoan dagoela kontuetan hartuta. Gainbegiratuta, garai bateko meategi arrasto ugari azaltzen dira eremu honetan: Arritzagan aurkitu ditugun zeru argira hustutako lubaki antzekoak, minerala kiskaltzeko labea, lehen izaten ziren bezain tamaina txikiko materialen hondakindegiak. Hurrengo bisitaren zain, zepa lagin bat jaso degu analizatzera bidaltzeko.

 

Agidoko kobea eta Pagatzako leizea

octubre 18th, 2011 by Sabino

Izarraitzeko karst ezagutzen jarraitzeko, Pilarika egunean izan ginen taldeko bi kide, eremu interesgarri honen beste bi barrunbeetan. Zestoatik gertu, Agido mendiko haitzulo batean, eta Itziar inguruko beste leize famatuan.

Agidoko kobea

54m-ko garapen eta 23m-ko desnibelekin.

Zestoako mendi kuttun honetan ezkutatzen zaizkigu gaur, behelainoen artean, dimentsio apaleko barrunbe batzuk. Pistatik desbideratu eta begetazioekin borrokatuz, aldapa pikoa daukagu aurrean gailurreko kareharrizko labarrera iristeko. Horizontalki eskuinera segituz, 20m-ko leizetxo baten ahora hurbiltzen gera eta jarraipenik gabeko zulo bertikala besterik ez dela, dio esplorazioak. 50 m mendiko maldaz beherago eta pago handi baten sustraien azpian aurkitzen da Agidoko haitzuloaren aho handia.

Sarrera maldatsu honek, tamaina handiko gela batera eramaten gaitu. Lurzorua bloke handiz trabatua dauka, jarraitzeko posibilitatea galaraziz. Berehala bukatzen diren hiru bertikal aztertu eta gero, galeri ezezagun bat ezkutatzen da oraindik bloke baten azpialdean, baina progresioak, desblokeatzea eskatzen du. Zuloz behera botatako harritxoa, 2m beherago dagoen kolada baten gainean erortzen da, zarata segundo luze batzuetan entzunez, nahiz eta haizerik ez nabarmendu.

 

Pagatzako leizea

200m-ko garapen eta 150m-ko desnibelekin.

Aixako barrunbe ospetsuen hurbilean eta izen bereko baserrien belardiaren gainaldeko pinudian, kokatzen da leize honen ahoa, alanbre-hesi batez babestuta.

20m bertikal ditu lehen saltoak gehi beste 20m-ko arrapalekin, teilatu laua duen gela nagusira ailegatzeko. Eremu karstiko honen bolumen handien duena. Lurzorua bloke handiz josita eta maldaz behera doa. Leku bat baino gehiagoetatik jarraitu liteke oraindik beheraka bloke hauen artean. Aurrera egitean, horietako batetik jarraituz 150m-ko sakonera lortuko da. Hainbat putzu aztertu izan dira bestelako emaitzarik lortu gabe.

Barrunbe honen behea, Aixako sifoien ondoan dauden galeri fosiletik gertu behar dela dirudi.

 

Lastur haraneko barrunbe ospetsuak

octubre 14th, 2011 by Sabino

Izarraitz mendilerroko Lastur bailara inguruan izan ginen joan den igandean taldeko bi kide, barrunbe ospetsu batzuen egoera aztertzeko asmoz. Lasturreko San Nikolasetik Arbil kobara joan ginen eta Etxeberri harrobitik, Gazteluko kobara eta gero, Ugarteberriko barrunbeak bisitatzera.

Arbil

Haitzuloa, galeri luze eta bihurri bat da. Bere ahoa, mendebaldera begira, 1,95 metroko altuera eta 2,4 m zabalerako arku baten itxura du eta tamaina handiko haritz bat dauka bere aurrean. 180m-ko garapena eta 10m desnibelekin.

Atondoa oso laua da eta galeria berehala zabaltzen da altura hartuz. Kolada bat igo ondoren balkoi batera iritsiko gera, konplikazio handirik gabeko jarraipenekin. Eskuinaldean, 6m-ko bertikala jaitsita, 50m aurrerago bukatzen da koba honen progresioa.

Aranzadik eta Barandiaranek, 1926an aztarnategia aurkitu eta kata bat praktikatu zuten. Baina 1986arte itxaron behar izan zuten Azpeitiko Antxieta taldeak barruko galerien gainazalean lurperatzeko gune bat aurkitzeko.

 

Gaztelu

Lastur haranaren hegoaldean kokatzen da, Gaztelu mendiaren HEko mazelan eta gailurretik 50m-tara. Sarrerak 4m eta 1,5m altuerakoa da eta IE aldera begira dago, 145m-ko garapen eta 21m-ko desnibelekin.

Kobazuloa galeri handi xamar batek osatzen du eta bukaera aldean hirutan banatzen da, zenbait leize agertuz. Nahiko zikina topatu degu: botilak, plastikoak etab …-ez josia.

Aztarnategia J.Telleriak aurkitu zuen 1972an. Bere kolaboratzaileek lagundurik, kata bat egin zuen eta baita beste bat Azkoitiko Munibe Taldeko kideek, urte bat beranduago. Sarreran atzazalez apainduriko kordoia duen ontzi baten zatiak aurkitu ziren eta hartz hezurrak barneko leizeetan. Mihi gaiztoek diotenez, bahitutako norbait eduki zuen barrunbe honek.

 

Ugarteberri 1 eta 2

Harrobiaren parean eta Ugarteberriko dolinatik gertu, irekitzen dira Ugarteberri 1 eta 2 kobazulo ezagun hauen ahoak. Barrunbe erosoak eta erraz bisitatu daitezkeenak, dimentsio apalekoak eta elkar lotutakoak.

Ugarteberri 2 haitzulo fosilak, oinplano nahiko horizontala du, apur bat beherantz doana eta 11 metroko salto bertikal batean bukatzen dena. Behera jarraitu ezkero, erreka txiki bat bidaiatzen duten beste galeri sorta batzuekin topatzen gera. Igotzen den horietako batetik segitu eta bigarren ahotik irtengo gara gure ibilbideari amaiera emateko. Guztiz, 198 m-ko garapen eta 11m-ko desnibelekin. Bigarren aho honen ondoan, Ugarteberri 1 kobaren sarrera degu, meandro estu eta bihurria, metro gutxitara bukatzen dena.

Aspalditik ezagutzen genuen barrunbe honek zuen saguzarren kolonia aberatsa, baina ondoko harrobia ireki zuenetik, desagertu arte ihes egin zutela pentsatzen genuen. Zorionez, eta itxaropenez, gaurko txangoan 23 ale zenbatu ditugu.

 

La Cubada Grande (Burgos)

octubre 5th, 2011 by Sabino

Ez genuen Burgos probintziako lurpea aspaldian bisitatzen eta aitzakia Espeleofotoko Rupok eman zigun joan den larunbatean, Malagatar 9 kideko espeleo talde batekin gelditu zelako Espinosa de los Monterosen. Erregaitz eta eskarmentu handiko Loreto Wallace zetorren talde honen buruzagi bezela, hirurogeita hamarkadan espeleoan hasitako emakume bakarra (Andaluzian behintzat). Taldeko hiru kide izan ginen deialdi honetan.

7569m garapen eta 400m-ko sakonekin, la Cubada Grande Sistema, Burgos probintziako hirugarren barrunbe sakon eta garrantzitsuena da. Edelweiss espeleo taldeak 1984tik 1986ra esploratutakoa.

Putzu luzeak gordetzen ditu, gela handiak eta sistema honen ardatza den galeri ikusgarri bat, erabateko isiltasuna hausten duen erreka isuriz.

La Cubada Grande mendia (1610m), Burgos probintziako ipar-mendebaldean dago eta kareharrizko masa honen sabelean kokatzen da leize sistema. Gaur egun, sistemekin konektatzeko lau sarrera daude: CM6 (101metroko bertikalekin), CM20 (gaur egun sarrera normala dena), baita CM25 eta CM35.

11 kide jaitsi ginen gaurko honetan CM20 sarreratik, frakzionatutako zilindrikoa den putzu txiki bat. Barrunbearen jarraipenak leiho txiki bat gainditzea eskatzen du berehala, eta zoritxarrez, parte-hartzaile batek buelta eman behar izan zuen pasa ezinik. Sistema ardatzaren bila aurrera jarraitzeko, beste bi aukera dauzkagu: 50 m-ko bertikal zintzilikatutako “Pozo Directo” ohikoa, edo bestela 35 m-ko “Pozo del Agüe”, kareharrizko pare bat meandro aurrerago, 15 m-ko kolada beltz bat jaitsi ondoren “Ahívas” galeri nagusira iristeko. Aurrerapena azkartzeko, 10 kide bi taldetan zatituz, bi bertikal hauek instalatu ziren.

Ala eta ikusgarriagoa egiten zen Ahívas galeriaren jarraipena, 7 m-tik 20 m-ko zabalera eta 30 m-ko ia altuera uniformeekin.

Errekak emari gutxi zeraman (udan bakarrik gertatze omen da), baina ikusgai dira bere efektuak hareharri hauskorrezko galeri honetan: marmitak, arroilak eta forma guratsuak, kaoba eta beltz kolorekoak.

Hiru erreka gelaren inguruan, beste galeri estu eta maldatsu bat jarraituz “kristalen meandrora” iristen gera, “otsoen hortz” formazio bitxiez apaindutako hormak.

Bloke handien tartean, ardatz nagusiaren norabidea bestaldera aurrera eginez, “Volcán” gelan amaitu genuen txangoa.

Gaueko hamar terdietan irten ginen leizetik eta oso gutxi falta izan zen afari pasiego goxorik gabe geratzeko, jardunaldiari ginda jartzeko. Machorras herrixkako tabernan gozatu genuen, bai dastatzeko produktuekin baita lagun berri hauen gonbidapenekin, Andaluzia oso handia dela eta zuloz beteta dagoela, gure zain…

argazki gehiago ikusteko aukera:

http://www.flickr.com/photos/rupo/sets/72157624411954369/show/

Esplorazio Espedizioa Austrian

septiembre 27th, 2011 by Felix Ugarte Elkartea

Pasa den Abuztuan, Austriako Salzburgotik hurbil dagoen Loser arean urtero antolazen den espediziora taldeko bi kide joan bi astez. Karst paisaiaren eredu polita den area honetan, 1970. hamarkadaz geroztik hainbat leze topografiatuak izan dira Cambridge University Caving Clubek antolaturik (http://expo.survex.com). Kanpamendu nagusia Bad Aussee herriko kanpin eroso batean egiten da eta goi kanpamendua leze baten sarrera ondoko bibak batean izan da, 1800 metrotako altueran gutxi gora behera.

Goi kanpamendura iristeko ibilaldia lapiaz ederren gainean dihoa non sistema karstikoa pixkanaka geratzen den ageri. Goi kanpamendua lezeen sarrerez beteta dagoen paisaia ederraz dago inguraturik. Euria ia gelditu gabe egin izan duen arren, Fer eta biok lezeetan zortzi bat egun eman ditugu eta hainbat teknika ikasteko aukera izan dugu: esploraziorako ekipamendua jartzen, topografia konplexuekin orientatzen eta mapa berriak egiten, ohiko instrumentazioa eta Survex programa erabilita.

Nahiko lehorrak izan arren, Loserko lezeak hotzak dira. Tenperatura 2-4 gradukoa da eta izotza eta elurra aurki daiteke batzuetan, baita zuhaitz itxurako urjauzi izoztu ederrak ere. Fer eta biok bi putzu bertikal berri esploratu genituen eta fosil handiak eta amoniteak topatu genituen bukaeran. Zoritxarrez bukaera estu samarra zen eta ez genuen jarraitu ahal izan. Espedizioaren bost asteetan zehar hogeita hamar kide baino gehiago igaro dira. Aurtengo asmoa zabal topografiaturiko hiru sistemak konektatzea zen. Topografiak Kaninchenhöhle, Steinbrückenhöhle eta Tunnockschacht lezeak elkarrengandik oso hurbil zeudela erakusten zuen. Metro gutxi falta ziren bai bertikalki zein horizontalki eta espedizio-kideok gogor ekin dugu hiru sistemetan aldi berean, berauen arteko elkarguneak bilatzeko. Espedizioa amaitu orduko SH eta TS lezeen arteko elkargunea topatu egin da eta KH eta SH arteko topografiak 45 metrotara hurbildu egin dira beraz, urte fina izan dela deritzote hainbat urteetan zehar bertan izan diren kideak.

Espediziona Austrian

Asteburua Aralarren (AK-13 eta Ondarre)

septiembre 13th, 2011 by Sabino

Iraileko asteburu luze eta eder honekin topatu garenez, taldeko hainbat kide elkartu gera Uiduien, hiru egun hauek ongi aprobetxatzeko asmoz.

Ostiralean, Lezetako AK-13 leizeko lanak aurreratzen izan ginen sei kide. Aitzurraz eta makurtuta, berehala betetzen zen kanpotik sokekin lotuta genuen pertza, barruko hosto, lur eta harri-koxkorrez. Ez dakit zehatz zenbat hondakin atera behar izan genuen barneko progresioa errazteko. Arraila estua denez, leku gutxi dago lanean gustura ibiltzeko eta soka poliki-poliki igo behar zen barruko kideen aurpegiak kolpea jasotzeko arriskuan baitzeudelako. Bi pertsonentzako lekua besterik etzegoen eta nekea eta hotza kontutan hartuta, txandaka ibili ginen. Eremu honen hidrologia aztertuta, 400-500 metroko potentziala izan daiteken itxaropenez gaude eta botatzen duen haizeek hori berrezten digu. Lehenengo bikote beteranoak bidea garbitzea lortu zuenean, emozio handiz abiatu ziren meandroz behera, haize arnas jaiotzearen bila, baina 25 metro aurrerago, jarraipena berriro estutzen da, eta lehergailuen laguntza eskatzen du oztopoa gainditzeko. Eskertzekoa da taldeko beste bi kide Karrantzan dauzkagula momentu honetan lehergailuen kurtso berezi bat betetzen, beraien laguntza ezinbestekoa izango delako …

Arratsaldean, tripa masusta gozoz bete ondoren, aspaldiko lagun batekin geratuta ginen bordan. 80. hamarkadan ezagutu genuen Aralarren (Ormazarreta eta Lerretxikiko esplorazioetan), Satorrak nafar espeleologi taldeko Valentin, aspalditik ahaztuta zeukan koben asuntoa eta hurrengo egunean antolatuta zegoen txangoan parte hartzeko animatu zen. Koldoren afari ederra dastatu ondoren eta eztarriak garagardoz ondo bustita, oroitzapeneko batailita ugari zeuden kontatzeko ordu txikiek loguratu ezinik …

 

Larunbatean, Ondarreko zulora abiatu ginen taldeko sei kide Valentinekin batera, gaur ere kriston eguraldiarekin. Aspaldiko partez, lehenengo pausoak ziren Valentinentzat eta bizikletan bezela, argi utzi zigun teknika ez dela denborarekin ahazten. Paseotxo moduan errekaraino (-170m) jaitsi ginen eta sokekin instalatuta utzi genuen leizea. Errekaz behera, meandro altuen goiko galerien esplorazioak hurrengorako zain. Escurion argi berri hauen laguntzaz, barrunbeen dimentsioak aldatu zaizkigu eta karburoekin ikusten ez ziren galeriak, gaur egunean ezkutuetatik azaltzen zaizkigu. Goiz txangoa burutu eta, berriro bordan, Koldok hitzemandako paella ederrekin (ostrak eta guzti), bukatu genuen arratsaldea.

 

Igandean, Koldo eta Valentin bakarrik gelditu ziren eta mendi txangoa burutu zuen, Gañetako gailurra (1.311m) gainditu eta gero, inguruko karstean ibili ziren Uarraingo Elurzuloa eta Malkorriko leizeen sarrerak bisitatuz.

CAMPAÑA LARRA 2011 ORGANIZADO POR LA NAFAR ESPELEOGI BATZORDEA

septiembre 1st, 2011 by Kokolo

Tres espeleólogos del grupo han participado en la campaña de Larra 2011. Esta campaña ha sido organizada por la Federación Navarra de Espeleología y ha participado la Unión de Espeleólogos Vascos. Se ha desarrollado en el macizo de Larra, más concretamente en los karst de Ukerdi y Budogia, durante la primera quincena de Agosto. Han participado en total una cuarentena de espeleólogos de casi todos los grupos de la UEV que han participado en unas u otras labores durante esa quincena.

Se tenía programado instalar dos campos de altura; uno en Ukerdi en la cueva de Lescún y otro en Budogía en la cueva del Oso, conectados entre sí por radiotelefonía y a su vez comunicados con telefonía móvil con el campamento base situado en el camping de Asolaze de Isaba. Teniendo en cuenta que las aproximaciones a los campos de altura distan como mínimo tres horas de camino duro y con carga, las tareas de logística, equipamiento y organizativas han sido realmente complejas y laboriosas.

El objetivo era explorar varias simas e incógnitas como colofón a una labor desarrollada en años anteriores por los grupos navarros. Los resultados y conclusiones los darán a conocer los organizadores, pero sí podemos adelantar  que existe un ambiente propicio para que esta campaña  pueda tener continuidad en los años siguientes.

En cuanto a nuestra participación directa, se resume por un lado en apoyo a las labores organizativas, alimentación, porteos etc., así como una exhaustiva labor de desobstrucción en una cavidad denominada La Mina. En esta cavidad con fuerte corriente de aire se pudo ensayar nuevos métodos de desobstrucción que seguro van a revolucionar las técnicas empleadas hasta la fecha. Como consecuencia de ello en pocas horas se pudo acceder a una cavidad (todavía con muchas toneladas de bloques) cuando al principio solo teníamos una dolina que soplaba  aire. También subimos al campo de Ukerdi, para hacer un pequeño reporter fotográfico sobre el espectacular paisaje kárstico de Larra ( lapiaces, mesas y formas de disolución)

Otro miembro del grupo tuvo la oportunidad de participar en la revisión de la sima UK-c13, situada al Norte del Pico de los Tres Reyes. Para ello, se instaló un campamento ligero avanzado en los alrededores. Este dependía logísticamente del campamento de la Cueva del Oso situado a hora y media de distancia, desde donde se suministraba material, comida y agua. En esta sima de 150 metros de profundidad, se realizaron labores de instalación y revisión de ventanas e incógnitas. Estamos espectantes de las conclusiones y resultados que publique la NAB en su blog http://nafarespeleo.blogspot.com/ puesto que cuando llegó el relevo al campamento, quedaba por mirar un prometedor agujero aspirante en el fondo de la sima.

Felicitamos a los organizadores y organizadoras de estas jornadas por su labor, que nunca es suficientemente valorada, y les agradecemos la oportunidad que nos han dado de participar en esta campaña.

Os añadimos unas fotos de la campaña que no han salido en el blog de los navarros (clica en las fotos para ampliar):

El día que llovió comida en el camping

La generación de los 80 y la del 2011 juntas

Campamento rico

Reunion de pastores, oveja muerta

 

 

 

Un pequeño alto en el camino para disfrutar de la belleza

La naturaleza rebosa por las grietas del lapiaz

Bitor cocinando en Villaarriba

Esta suculenta cena nos supo mejor que el mejor plato

La sima con el nombre de caza ingles de la 2ª guerra mundial (UKc-13), y al fondo Añelarra

Los Sarrios, huidizos compañeros

 

Miniacantilado calizo

Bitor al rojo vivo

 

 

 

disolución

¿Disolución o producido por el hielo?

 

Microcadenas montañosas

Formas blandas en roca dura

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Lezeta bailarako AK-13 barrunbeen bila

agosto 30th, 2011 by Sabino

Taldeko lau kide izan ginen joan den larunbat honetan Lezetako bailaran, aspalditik genbiltzan leize baten atzetik.

Bailara honen barrunbe gehienak hobi aktiboak dira, lur iragazgaitza eta kareharri arteko ukitze gunean irekita. Ezagunak eta zulagarri diren beste leizeak kontuan hartuta, garapen zartadura handiaren alde (diaklasa) doazela esan genezake, estratigrafia serieak bertikalki hautsita, hortaz fenomeno hauek aurrerapen bertikal azkarra garatu dute.

Orain dela 37 urte, Txomin eta Koldo ibili ziren eremu hau esploratzen eta idatzi zituzten notatxo zahar haiei bistazo bat botaz, galdera ikurrekin markatuta azaldu zen zulotxo bat, aurkitu zutenean haizea botatzen zuela aipatuz, baina etzioten hainbesteko garrantzirik eman inguruan zeuden beste barrunbe handiekin nahiko lana zuelako.

Lokalizatzeko asmoa zen gaurko hau eta ahal bazen, desblokeatzeko lehen lanekin asteko prest, traktela eta espitatzeko tresnekin abiatu ginen Uiduiko bordatik. Baiarrate zeharkatu eta masustak biltzen pasa ginen Lareo ingurutik. Akaitz mendia ezkerrean genuela, Lezetako bailara iluna orrazten joan ziren orduak.

Leizeen ondoko arbolen enborretan lauso ikusten ziren garai bateko seinaleak. Hainbeste urte pasa ondoren, ezinezkoa zen bila genbiltzan seinalearen marka irakurtzea. Goizerdian aurkitu zen ezkutatzen zebilen leizea eta esandakoa ziurtatu genuen, haize freskoa botatzen zuela ohartzean. Dolina batean topatzen da eta maldaz behera, 2 metroko aho makurra du, hosto eta adarrez estalita.

Jarraipena desblokeatzen saiatu ginen baina sartu eta 6 metrora, harri batek taponatzen du bidea.

Sabaia oso garbia ikusten zaio baina zorua kirasdun eta oso zikina dauka, begetazio ustelaz estalita.

Hurrengorako, sokekin lotutako pertza batzuk beharko ditugu lurreko materiala kanporatzeko eta lehergailuak, blokea puskatzeko. Pinta oso ona dauka etorkizunerako.


Sierra de Guara

agosto 22nd, 2011 by Sabino

El último fin de semana de julio, Gorka y dos colegas estuvimos en la Sierra de Guara practicando barranquismo.

Teníamos idea de ir primeramente a Mascún pero nos entraron las dudas ya que el caudal de este se encontraba muy bajo. Una llamada a Jorge (todo un experto de esta zona) fue suficiente para animarnos a continuar con nuestro plan y efectivamente, no quedamos defraudados.

Para rematar el finde, el domingo nos animamos a hacer otros dos cañones: Formiga, con caudal suficiente y sin coincidir con mucha gente, nos gustó mucho.

Y para finalizar, Gorgonchón. Muy estrecho y con nivel alto. Superamos sin problemas el único punto complicado que nos encontramos durante la travesía.

Ondarreko zuloa

julio 17th, 2011 by Kokolo

Ayer sábado nos dirigimos hacia la sima de Ondarre para reequipar la zona activa del río. Como esta sima es muy recurrida por su sencillez, belleza y sobre todo cercanía, en su día se equipó con spit  inoxidables hasta el río.

La idea de ayer, era empezar a instalar hasta la zona llamada de fuertes pendientes, para una primera toma de contacto e ir revisando las instalaciones ya existentes.  En la sima hay una instalación con spit de las primeras exploraciones de los años 70 del siglo pasado, spit posteriores de los años 90 y otra instalación con paraboles inox de 8mm. Con todo ello y complementándolo con nuevos anclajes queremos dejar una instalación acorde a los modernos cánones de seguridad y cómodidad.

En total fuimos cinco compañeros del grupo. Los de Donostialdea quedamos en Hernani, y los de Tolosaldea y Goierri en el mismo Ataun. Por el camino, a la altura de Tolosa pudimos ver a un sexto miembro del grupo que estaba trabajando en el asfaltado de la carretera.

Cuando llegamos a Aralar, por la pista que conduce hasta Enirio, observamos un gran ajetreo de vehículos debido a que por las cercanías pasaba la carrera Ehunmila. Nos acercamos hasta Ondarre y allí nos encontramos con el arqueólogo Josean Mugica acompañado de dos componentes del grupo Munibe que llevan años  trabajando en yacimientos arqueológicos en Aralar.

 

 

Emilio y Gorka poniéndose el neopreno en la playa. Obviamos fotos más sugerentes del momento...

 

 

Entramos a la sima hacia las 11,00 h. Para las 12,30 llegamos a la playa donde nos pusimos los neoprenos y comimos un poco. Instalamos hasta el comienzo de la zona inundada previa a la zona de  fuertes pendientes, hasta que nos quedamos sin cuerdas. Mas o menos lo que teníamos previsto. Como ya teníamos un poco de frío puesto que meter spit a mano ralentiza un poco la progresión, hacia las cinco empezamos a subir.

 

Gorka flipando con los golpes de gubia

 

 

En un principio pensabamos dejar la sima instalada, pero tenemos los próximos fines de semana ocupados y como no tenemos una fecha concreta para volver, desinstalamos hasta una próxima ocasión, que contemos con más tiempo. Cuando salimos todos de la sima eran aproximadamente las ocho de la tarde, hacía una tarde agradable, y poco a poco conducimos nuestros huesos hasta la Langa, donde estaban los vehículos.

Creo que todos disfrutamos de la salida con la belleza del cañon de Ondarreko zuloa, sobre todo porque con los modernos focos de led , se puede apreciar con toda su amplitud.

 

Subiendo hasta un pasamanos que al final desestimamos porque era innecesario

Gorka en labores de instalación

 

Aquí están también algunas fotos que sacó Jorge Lain.

Todos los que fuimos a la sima cuando salimos

Jon bajando por los pozos que llevan a la sala

El pozo que lleva a la sala

 

 

Mirando el panorama desde la cascada de la zona inundada. A partir de aquí hay que nadar un poco

 

 

 

« Previous Entries Next Entries »