La Cubada Grande (Burgos)

octubre 5th, 2011 by Sabino

Ez genuen Burgos probintziako lurpea aspaldian bisitatzen eta aitzakia Espeleofotoko Rupok eman zigun joan den larunbatean, Malagatar 9 kideko espeleo talde batekin gelditu zelako Espinosa de los Monterosen. Erregaitz eta eskarmentu handiko Loreto Wallace zetorren talde honen buruzagi bezela, hirurogeita hamarkadan espeleoan hasitako emakume bakarra (Andaluzian behintzat). Taldeko hiru kide izan ginen deialdi honetan.

7569m garapen eta 400m-ko sakonekin, la Cubada Grande Sistema, Burgos probintziako hirugarren barrunbe sakon eta garrantzitsuena da. Edelweiss espeleo taldeak 1984tik 1986ra esploratutakoa.

Putzu luzeak gordetzen ditu, gela handiak eta sistema honen ardatza den galeri ikusgarri bat, erabateko isiltasuna hausten duen erreka isuriz.

La Cubada Grande mendia (1610m), Burgos probintziako ipar-mendebaldean dago eta kareharrizko masa honen sabelean kokatzen da leize sistema. Gaur egun, sistemekin konektatzeko lau sarrera daude: CM6 (101metroko bertikalekin), CM20 (gaur egun sarrera normala dena), baita CM25 eta CM35.

11 kide jaitsi ginen gaurko honetan CM20 sarreratik, frakzionatutako zilindrikoa den putzu txiki bat. Barrunbearen jarraipenak leiho txiki bat gainditzea eskatzen du berehala, eta zoritxarrez, parte-hartzaile batek buelta eman behar izan zuen pasa ezinik. Sistema ardatzaren bila aurrera jarraitzeko, beste bi aukera dauzkagu: 50 m-ko bertikal zintzilikatutako “Pozo Directo” ohikoa, edo bestela 35 m-ko “Pozo del Agüe”, kareharrizko pare bat meandro aurrerago, 15 m-ko kolada beltz bat jaitsi ondoren “Ahívas” galeri nagusira iristeko. Aurrerapena azkartzeko, 10 kide bi taldetan zatituz, bi bertikal hauek instalatu ziren.

Ala eta ikusgarriagoa egiten zen Ahívas galeriaren jarraipena, 7 m-tik 20 m-ko zabalera eta 30 m-ko ia altuera uniformeekin.

Errekak emari gutxi zeraman (udan bakarrik gertatze omen da), baina ikusgai dira bere efektuak hareharri hauskorrezko galeri honetan: marmitak, arroilak eta forma guratsuak, kaoba eta beltz kolorekoak.

Hiru erreka gelaren inguruan, beste galeri estu eta maldatsu bat jarraituz “kristalen meandrora” iristen gera, “otsoen hortz” formazio bitxiez apaindutako hormak.

Bloke handien tartean, ardatz nagusiaren norabidea bestaldera aurrera eginez, “Volcán” gelan amaitu genuen txangoa.

Gaueko hamar terdietan irten ginen leizetik eta oso gutxi falta izan zen afari pasiego goxorik gabe geratzeko, jardunaldiari ginda jartzeko. Machorras herrixkako tabernan gozatu genuen, bai dastatzeko produktuekin baita lagun berri hauen gonbidapenekin, Andaluzia oso handia dela eta zuloz beteta dagoela, gure zain…

argazki gehiago ikusteko aukera:

http://www.flickr.com/photos/rupo/sets/72157624411954369/show/

Share

Esplorazio Espedizioa Austrian

septiembre 27th, 2011 by Felix Ugarte Elkartea

Pasa den Abuztuan, Austriako Salzburgotik hurbil dagoen Loser arean urtero antolazen den espediziora taldeko bi kide joan bi astez. Karst paisaiaren eredu polita den area honetan, 1970. hamarkadaz geroztik hainbat leze topografiatuak izan dira Cambridge University Caving Clubek antolaturik (http://expo.survex.com). Kanpamendu nagusia Bad Aussee herriko kanpin eroso batean egiten da eta goi kanpamendua leze baten sarrera ondoko bibak batean izan da, 1800 metrotako altueran gutxi gora behera.

Goi kanpamendura iristeko ibilaldia lapiaz ederren gainean dihoa non sistema karstikoa pixkanaka geratzen den ageri. Goi kanpamendua lezeen sarrerez beteta dagoen paisaia ederraz dago inguraturik. Euria ia gelditu gabe egin izan duen arren, Fer eta biok lezeetan zortzi bat egun eman ditugu eta hainbat teknika ikasteko aukera izan dugu: esploraziorako ekipamendua jartzen, topografia konplexuekin orientatzen eta mapa berriak egiten, ohiko instrumentazioa eta Survex programa erabilita.

Nahiko lehorrak izan arren, Loserko lezeak hotzak dira. Tenperatura 2-4 gradukoa da eta izotza eta elurra aurki daiteke batzuetan, baita zuhaitz itxurako urjauzi izoztu ederrak ere. Fer eta biok bi putzu bertikal berri esploratu genituen eta fosil handiak eta amoniteak topatu genituen bukaeran. Zoritxarrez bukaera estu samarra zen eta ez genuen jarraitu ahal izan. Espedizioaren bost asteetan zehar hogeita hamar kide baino gehiago igaro dira. Aurtengo asmoa zabal topografiaturiko hiru sistemak konektatzea zen. Topografiak Kaninchenhöhle, Steinbrückenhöhle eta Tunnockschacht lezeak elkarrengandik oso hurbil zeudela erakusten zuen. Metro gutxi falta ziren bai bertikalki zein horizontalki eta espedizio-kideok gogor ekin dugu hiru sistemetan aldi berean, berauen arteko elkarguneak bilatzeko. Espedizioa amaitu orduko SH eta TS lezeen arteko elkargunea topatu egin da eta KH eta SH arteko topografiak 45 metrotara hurbildu egin dira beraz, urte fina izan dela deritzote hainbat urteetan zehar bertan izan diren kideak.

Espediziona Austrian

Share

CURSO DE DESOBSTRUCCIÓN ORGANIZADO POR LA E.E.L.

septiembre 19th, 2011 by Kokolo

Durante los fines de semana del 9 al 18 de Septiembre se ha desarrollado en Karranza un curso de desobstrucción organizado por Euskal Espeleo Laguntza-Espeleosocorro Vasco. Dos miembros del grupo hemos podido asistir a este curso subvencionado al 75 por cien por la EEL. El curso denominado Desobstrucción y rescate, con rotura de materiales pétreos mediante artículos pirotécnicos 1.4. Certificación para expertos P2, ha sido certificado por el Instituto Tecnológico de la Construcción AIDICO. La obtención de este certificado es el primer paso para la obtención del carnet P2 especialista en rotura de materiales pétreos. El objetivo de conseguir este carnet es poder realizar pequeñas desobstrucciones para el paso de la camilla en los rescates espeleológicos. Esta competencia  muchas veces es fundamental para el buen fin del rescate cuando el herido se encuentra inmovilizado en la camilla al otro lado de pasos angostos. Esperemos  que, como dijo el profesor, en 3 o 4 meses  tengamos ya el citado carnet y así estar preparados para tal eventualidad.

El profesor del curso metiendo un taladro para romper el bloque

 

 

Share

Asteburua Aralarren (AK-13 eta Ondarre)

septiembre 13th, 2011 by Sabino

Iraileko asteburu luze eta eder honekin topatu garenez, taldeko hainbat kide elkartu gera Uiduien, hiru egun hauek ongi aprobetxatzeko asmoz.

Ostiralean, Lezetako AK-13 leizeko lanak aurreratzen izan ginen sei kide. Aitzurraz eta makurtuta, berehala betetzen zen kanpotik sokekin lotuta genuen pertza, barruko hosto, lur eta harri-koxkorrez. Ez dakit zehatz zenbat hondakin atera behar izan genuen barneko progresioa errazteko. Arraila estua denez, leku gutxi dago lanean gustura ibiltzeko eta soka poliki-poliki igo behar zen barruko kideen aurpegiak kolpea jasotzeko arriskuan baitzeudelako. Bi pertsonentzako lekua besterik etzegoen eta nekea eta hotza kontutan hartuta, txandaka ibili ginen. Eremu honen hidrologia aztertuta, 400-500 metroko potentziala izan daiteken itxaropenez gaude eta botatzen duen haizeek hori berrezten digu. Lehenengo bikote beteranoak bidea garbitzea lortu zuenean, emozio handiz abiatu ziren meandroz behera, haize arnas jaiotzearen bila, baina 25 metro aurrerago, jarraipena berriro estutzen da, eta lehergailuen laguntza eskatzen du oztopoa gainditzeko. Eskertzekoa da taldeko beste bi kide Karrantzan dauzkagula momentu honetan lehergailuen kurtso berezi bat betetzen, beraien laguntza ezinbestekoa izango delako …

Arratsaldean, tripa masusta gozoz bete ondoren, aspaldiko lagun batekin geratuta ginen bordan. 80. hamarkadan ezagutu genuen Aralarren (Ormazarreta eta Lerretxikiko esplorazioetan), Satorrak nafar espeleologi taldeko Valentin, aspalditik ahaztuta zeukan koben asuntoa eta hurrengo egunean antolatuta zegoen txangoan parte hartzeko animatu zen. Koldoren afari ederra dastatu ondoren eta eztarriak garagardoz ondo bustita, oroitzapeneko batailita ugari zeuden kontatzeko ordu txikiek loguratu ezinik …

 

Larunbatean, Ondarreko zulora abiatu ginen taldeko sei kide Valentinekin batera, gaur ere kriston eguraldiarekin. Aspaldiko partez, lehenengo pausoak ziren Valentinentzat eta bizikletan bezela, argi utzi zigun teknika ez dela denborarekin ahazten. Paseotxo moduan errekaraino (-170m) jaitsi ginen eta sokekin instalatuta utzi genuen leizea. Errekaz behera, meandro altuen goiko galerien esplorazioak hurrengorako zain. Escurion argi berri hauen laguntzaz, barrunbeen dimentsioak aldatu zaizkigu eta karburoekin ikusten ez ziren galeriak, gaur egunean ezkutuetatik azaltzen zaizkigu. Goiz txangoa burutu eta, berriro bordan, Koldok hitzemandako paella ederrekin (ostrak eta guzti), bukatu genuen arratsaldea.

 

Igandean, Koldo eta Valentin bakarrik gelditu ziren eta mendi txangoa burutu zuen, Gañetako gailurra (1.311m) gainditu eta gero, inguruko karstean ibili ziren Uarraingo Elurzuloa eta Malkorriko leizeen sarrerak bisitatuz.

Share

Lepineux – Vernako sala

septiembre 11th, 2011 by Jon Ziganda

1951. urteko abuztuan hasi ziren lehen esplorazioak San Martingo sisteman.

60. urteurren hau ospatzeko asmoz, Arsip elkarteak , Nafarroako federazioaren laguntzaz Lepineux – Vernako sala travesia antolatu zuten bi astez, edozein espeleologo bertara gonbidatuz. Gu han izan ginen abuztuko lehen astean. Taldeko lau kide bertaratu ginen bere garaian burutu zuten travesia berbera egiteko irrikitan.

Goizeko hamaiketan genuen hitzordua. Arsip-eko bi kidek argibide batzuk eman ondoren, han abiatu ginen Lepineux putzuko sarrerara. Argazki pare bat atera eta barrura. Sokan ipintzerakoan sentitzen duzuna ezin da ongi deskribatu. Denetik pasatzen zaizu burutik. Zirraragarria benetan. Resalte txiki bat jeitsi eta egurrezko plataforma ustelaren gainean zaude, Lepineux salatik 320 metrotara. Lehen frakzionamenduetako urduritasuna pixkanaka desagertuz doa, eta garai bateko esploratzaileek erabilitako tekniketaz oroitzen zara kareharrian dauden arrastoei esker.

Lepineux putzua oso ondo instalatua zegoen eta jeisteko oso erosoa zen. Oso frakzionatua zegoen, eta lasai jeitsi ginen lauak. Konturatzerako salan geunden. Handik aurrera arazorik gabe, orain dela hilabete batzu ibili bait ginen handik. Vernara iritsi ginenean bisita batekin egin genuen topo eta sala iluminatua ikusteko aukera izan genuen. Azkenik hondartzara jeitsi ginen travesia txiki honi amaiera emateko.

Ohore bat izan da garai bateko abenturazale hauen pausuak jarraitzea.

 


E! Atea ireki digute! Ba goazen barrura!

 

Hemen arrotasunez beterik gaude.

Bultza Gorka, bultza!!

Share

CAMPAÑA LARRA 2011 ORGANIZADO POR LA NAFAR ESPELEOGI BATZORDEA

septiembre 1st, 2011 by Kokolo

Tres espeleólogos del grupo han participado en la campaña de Larra 2011. Esta campaña ha sido organizada por la Federación Navarra de Espeleología y ha participado la Unión de Espeleólogos Vascos. Se ha desarrollado en el macizo de Larra, más concretamente en los karst de Ukerdi y Budogia, durante la primera quincena de Agosto. Han participado en total una cuarentena de espeleólogos de casi todos los grupos de la UEV que han participado en unas u otras labores durante esa quincena.

Se tenía programado instalar dos campos de altura; uno en Ukerdi en la cueva de Lescún y otro en Budogía en la cueva del Oso, conectados entre sí por radiotelefonía y a su vez comunicados con telefonía móvil con el campamento base situado en el camping de Asolaze de Isaba. Teniendo en cuenta que las aproximaciones a los campos de altura distan como mínimo tres horas de camino duro y con carga, las tareas de logística, equipamiento y organizativas han sido realmente complejas y laboriosas.

El objetivo era explorar varias simas e incógnitas como colofón a una labor desarrollada en años anteriores por los grupos navarros. Los resultados y conclusiones los darán a conocer los organizadores, pero sí podemos adelantar  que existe un ambiente propicio para que esta campaña  pueda tener continuidad en los años siguientes.

En cuanto a nuestra participación directa, se resume por un lado en apoyo a las labores organizativas, alimentación, porteos etc., así como una exhaustiva labor de desobstrucción en una cavidad denominada La Mina. En esta cavidad con fuerte corriente de aire se pudo ensayar nuevos métodos de desobstrucción que seguro van a revolucionar las técnicas empleadas hasta la fecha. Como consecuencia de ello en pocas horas se pudo acceder a una cavidad (todavía con muchas toneladas de bloques) cuando al principio solo teníamos una dolina que soplaba  aire. También subimos al campo de Ukerdi, para hacer un pequeño reporter fotográfico sobre el espectacular paisaje kárstico de Larra ( lapiaces, mesas y formas de disolución)

Otro miembro del grupo tuvo la oportunidad de participar en la revisión de la sima UK-c13, situada al Norte del Pico de los Tres Reyes. Para ello, se instaló un campamento ligero avanzado en los alrededores. Este dependía logísticamente del campamento de la Cueva del Oso situado a hora y media de distancia, desde donde se suministraba material, comida y agua. En esta sima de 150 metros de profundidad, se realizaron labores de instalación y revisión de ventanas e incógnitas. Estamos espectantes de las conclusiones y resultados que publique la NAB en su blog http://nafarespeleo.blogspot.com/ puesto que cuando llegó el relevo al campamento, quedaba por mirar un prometedor agujero aspirante en el fondo de la sima.

Felicitamos a los organizadores y organizadoras de estas jornadas por su labor, que nunca es suficientemente valorada, y les agradecemos la oportunidad que nos han dado de participar en esta campaña.

Os añadimos unas fotos de la campaña que no han salido en el blog de los navarros (clica en las fotos para ampliar):

El día que llovió comida en el camping

La generación de los 80 y la del 2011 juntas

Campamento rico

Reunion de pastores, oveja muerta

 

 

 

Un pequeño alto en el camino para disfrutar de la belleza

La naturaleza rebosa por las grietas del lapiaz

Bitor cocinando en Villaarriba

Esta suculenta cena nos supo mejor que el mejor plato

La sima con el nombre de caza ingles de la 2ª guerra mundial (UKc-13), y al fondo Añelarra

Los Sarrios, huidizos compañeros

 

Miniacantilado calizo

Bitor al rojo vivo

 

 

 

disolución

¿Disolución o producido por el hielo?

 

Microcadenas montañosas

Formas blandas en roca dura

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share

Lezeta bailarako AK-13 barrunbeen bila

agosto 30th, 2011 by Sabino

Taldeko lau kide izan ginen joan den larunbat honetan Lezetako bailaran, aspalditik genbiltzan leize baten atzetik.

Bailara honen barrunbe gehienak hobi aktiboak dira, lur iragazgaitza eta kareharri arteko ukitze gunean irekita. Ezagunak eta zulagarri diren beste leizeak kontuan hartuta, garapen zartadura handiaren alde (diaklasa) doazela esan genezake, estratigrafia serieak bertikalki hautsita, hortaz fenomeno hauek aurrerapen bertikal azkarra garatu dute.

Orain dela 37 urte, Txomin eta Koldo ibili ziren eremu hau esploratzen eta idatzi zituzten notatxo zahar haiei bistazo bat botaz, galdera ikurrekin markatuta azaldu zen zulotxo bat, aurkitu zutenean haizea botatzen zuela aipatuz, baina etzioten hainbesteko garrantzirik eman inguruan zeuden beste barrunbe handiekin nahiko lana zuelako.

Lokalizatzeko asmoa zen gaurko hau eta ahal bazen, desblokeatzeko lehen lanekin asteko prest, traktela eta espitatzeko tresnekin abiatu ginen Uiduiko bordatik. Baiarrate zeharkatu eta masustak biltzen pasa ginen Lareo ingurutik. Akaitz mendia ezkerrean genuela, Lezetako bailara iluna orrazten joan ziren orduak.

Leizeen ondoko arbolen enborretan lauso ikusten ziren garai bateko seinaleak. Hainbeste urte pasa ondoren, ezinezkoa zen bila genbiltzan seinalearen marka irakurtzea. Goizerdian aurkitu zen ezkutatzen zebilen leizea eta esandakoa ziurtatu genuen, haize freskoa botatzen zuela ohartzean. Dolina batean topatzen da eta maldaz behera, 2 metroko aho makurra du, hosto eta adarrez estalita.

Jarraipena desblokeatzen saiatu ginen baina sartu eta 6 metrora, harri batek taponatzen du bidea.

Sabaia oso garbia ikusten zaio baina zorua kirasdun eta oso zikina dauka, begetazio ustelaz estalita.

Hurrengorako, sokekin lotutako pertza batzuk beharko ditugu lurreko materiala kanporatzeko eta lehergailuak, blokea puskatzeko. Pinta oso ona dauka etorkizunerako.


Share

Frantzia hego-ekialdeko barrunbeak

agosto 25th, 2011 by Sabino

Sergio argazkilari ospetsuarekin batera izan nintzen joan den astean Frantziako Olargues herrian, Nazioarteko lehen espeleo-argazkilarien topaketan parte hartzeko.

Espeleofotoko sei kideekin batera bi argazki talde osatu genituen eguneroko lanak burutzeko.

Astelehenetik ostiralera, kopuru mugatutako taldeak izan ginen, babesean itxita dauden hamaika leizeetan. Argazki lanetan igarotzen ziren eguneko orduak; gidariak irteteko agindua eman arte. Aterpera iritsi bezain pronto, gorputzak zituen egarriak baretzeko momentua iristen zen, baita dutxan eta tabernan garagardo freskoa dastatzeko ere. Afalondoan, argazki aurkezpen saioen txanda genuen eta solasean, konturatu gabe pasatzen zen denbora, ordu txikiak abisatu arte.

Eremu oso interesgarrian izan gera baina ezin degu leizeen daturik publikatu, antolatzaileak sekretuan gordetzeko eskatu baitzigun.

Aparteko espeleotemak, guk inoiz ikusitako kolore urdin eta berdeak, eszentrikak, aragonitoak etab…

Larunbatean erakusketa irekia izan genuen herrian eta argazkilari bakoitzak bi argazki hoberenak aurkeztu behar zituen publikoaren aurrean. Lan serioa eta jendea eskertu eta txalotu zuen gustura. Topaketei bukaera emateko, egunetan zehar grabatutako bideo bat ikusteko gai izan ginen, argazkiak nola ateratzen diren eta kameraz bestalde ikusten ez den lana erakusteko. Hau bai barrea, gehienbat “espainolitoen” akatsak agertu zirenean, aktore gisa lema honekin:

Preparados, listos, ya…???? No vale! No vale!. Muletila sinpatiko honekin agurtu ginen, gure urre sinadura emateko topaketari.

Youtubeko link honetan daukazue bideo umoristiko hau ikusteko aukera:

www.youtube.com/watch?v=d3v7Czk7AMQ

Edo beste honetan: http://vimeo.com/28143442

 

Munduko espeleologo eta espeleo-argazkilari ospetsuenekin izan gera aste honetan eta dirudienez, haiekin konparatuz, nahiko nibela daukagula esan genezake, pabiloia altu utzita.

FUE Team-ekoak oso ezagunak izango gera hemendik aurrera munduan oro, Vernan ateratako posterrak banatu genituenean (lastima gehiago ez eramatea), bihotzez eskertu ziguten. Galeri handietako argazkilari espezialistak bezala etiketatu gaituzte.

    ARGAZKILARIAK

Probetxuzko astea zalantzarik gabe, lurralde desberdinetako lagunak eta kontaktu pila bat lortzen: Europan, Ipar Amerikan, baita Japonian ere.

Antolatzaileak, erreleboa pasa nahian, topaketen jarraipena eskatu dute, bi urtean behin edo gomendatuta. Jendea oso animatuta, beharrezkoak zirela holako topaketak ari ziren. Ea zeinek artzen duen testigua!.

Beste proposamen bat ere aurkeztu da, ea posiblea den denen artean munduko espeleo-argazki artxibo bat sortzea.

Espeleofotoko kideekin batera ateratako argazki gehiago ikusteko aukera:

www.flickr.com/photos/rupo/sets/72157627507285460/show/

Smartphone eta konexio motelentzat:

www.flickriver.com/photos/rupo/sets/72157627507285460/

Share

Sierra de Guara

agosto 22nd, 2011 by Sabino

El último fin de semana de julio, Gorka y dos colegas estuvimos en la Sierra de Guara practicando barranquismo.

Teníamos idea de ir primeramente a Mascún pero nos entraron las dudas ya que el caudal de este se encontraba muy bajo. Una llamada a Jorge (todo un experto de esta zona) fue suficiente para animarnos a continuar con nuestro plan y efectivamente, no quedamos defraudados.

Para rematar el finde, el domingo nos animamos a hacer otros dos cañones: Formiga, con caudal suficiente y sin coincidir con mucha gente, nos gustó mucho.

Y para finalizar, Gorgonchón. Muy estrecho y con nivel alto. Superamos sin problemas el único punto complicado que nos encontramos durante la travesía.

Share

Nazioarteko lehen espeleo-argazkilarien topaketa Olarguesen (frantzia)

agosto 12th, 2011 by Sabino

Datorren astean, 14tik 20ra, taldeko bi kide izango gera Frantziako Olargues herrian.

5 egunetan zehar, munduko 50 espeleo-argazkilari zaleok elkartuko gera Haut Languedoc-eko parke naturalean.

12 barrunbe interesgarrien ateak irekiko dizkigute; tartean kobazulo turistikoak baita babespean itxita daudenak ere: Pousselières koba, PN koba, Douch iturri, Eskoziar koba, Aven des Croces, Igone koba, Aven du Marcou mendia, Cabrepine koba, Lauzinas koba, Roquebleue koba, Aven des Perles eta Aven de Rose.

Formazio paregabe eta koloretsuak gordetzen dira frantziako eremu xelebre honetan.

Topaketen fruitua argitaratuko da.

Share

« Previous Entries Next Entries »